Inslingertocht 2026 – 14-17 mei.
Door: René Dubbeldam, SY Datcha en Johan Bodar, SY Benevolant
En toen was-tie er weer: de jaarlijkse inslingertocht! Altijd een belangrijke en feestelijke happening van onze Vereniging en de échte aftrap van het zeilseizoen. Mathijs, Ad en Arne waren de organisatoren. Er was besloten om de groep te verdelen over twee verschillende bestemmingen: Goes en Antwerpen. Er deden in totaal 14 boten mee:
Deze flinke vloot telde ongeveer 40 opvarenden. Zo zag het schema eruit per groep:
Op Hemelvaartsdag vertrokken de boten vanuit de verschillende thuishavens. ’s Morgens was het vrij koud en nat. Gaandeweg knapte het weer op en op het Zijpe kon prima worden gezeild. Later in de middag stak de wind behoorlijk op, waardoor de aanloop naar de mooie haven van Kats heel mooi eindigde met een flink vaartje. Aldaar aangekomen werd een uitstekende steigerborrel georganiseerd. Bedankt organisatoren, ook voor het meenemen van de versnaperingen. Zoals altijd vermaakte mascottehond Freud zich weer, door gewoontegetrouw midden in de groep te gaan liggen en uiteraard worst te bietsen..
Op vrijdagochtend werd voor de ‘groep Antwerpen’ een palaver gehouden. De groep Goes kon wat langer uitslapen – zie het verslag van Johan hieronder. Mathijs nam het parcours naar Antwerpen door en benadrukte het belang om met de grote stroming op de Westerschelde afstand te houden van de boeien.
Op de Westerschelde zou in konvooi worden gevaren, volgens de Belgische regelgeving. Het weer was die dag erg matig – regelmatig werden we behoorlijk nat! Wel werden er bruinvisjes gespot. Aangekomen in Antwerpen moest er vóór binnenlopen van de sluis nog worden gewacht aan een kademuur – dat bleek een echte uitdaging, want het was bepaald geen rustig plekje (!): fikse golfslag door passerende vrachtschepen, snel zakkend waterpeil, en boten gestapeld.
Maar zonder brokken konden we uiteindelijk de sluis invaren en even later aanmeren in het Willemdok. De havenmeester was behulpzaam met zijn snelle rib. De haven bleek comfortabel met ruime boxen en lange vingersteigers. De boulevard naast het Willemdok ziet er tegenwoordig fraai uit; dit stukje stad is inmiddels omgetoverd in een ware yuppenbuurt.
‘s Avonds dineerden we in restaurant Roest. Na dat dobberen aan die kademuur hadden we daar wel zin in – de kwaliteit van het maal was uitstekend. Ook ’s nachts ziet het dok er mooi uit; sommigen beklommen het MAS en maakten er mooie foto’s van:
De volgende dag begon met fraai weer. Tijdens de steigerkoffie werd Mathijs door de groep nog eens gefêteerd voor zijn goede zorgen vóór en tijdens deze mooie tocht. Op de weg terug richting sluis Hansweert kon bij vlagen goed worden gezeild. Het eerste stuk ging tegen de stroom in, dus toen was de grondsnelheid beperkt; maar later draaide de stroom om in ons voordeel. Vlak voor Hansweert was het uitstekend zeilweer – daarmee was de aankomst in Hansweer spectaculair. Jammer dat de Caprice niet kon zeilen door een vastzittende fok!
We waren bepaald niet alleen op het water. Een grote hoeveelheid boten ging de sluis in bij Hansweert – naast onze zeilvereniging waren verschillende andere groepen actief. Na de sluis ging de vloot verder het kanaal op, richting haven Wemeldinge.
Volgens plan meerden de boten af in toegewezen boxen.
Tocht GOES, door: Johan Bodar, Benevolant
Nadat het clubje Antwerpen al vroeg vertrokken was uit Kats deze morgen, was het voor ons rustig ontbijten. Ieder legde op eigen gelegenheid en tijd de enorme afstand van 6 nm (!) af. Het Goesche clubje maakte er een mooie zeildag van over de Oosterschelde. Een superzeildag; het blijft een van de mooiste zeilwateren!
Voor mij is het kanaal naar Goes dat door Wilhelminadorp voert ook altijd een welkom en mooi stukje Nederland. Er werd in de stad een fikse vloot motorboten (30 st) gelost. Dat waren Antwerpenaren die ook voor Goes hadden gekozen! Gevolg was wel dat wij een stukje door de modder boorden om het geweld te ontwijken. Om 16.00 uur lagen de meesten van ons klaar om de Sint Maartensbrug te passeren en de haven De Werf binnen te varen. Voor ons was een plek aan de buitenzijde gereserveerd, alles goed geregeld; maar ... een vreemde boot had onze plek ingenomen. De havenmeester ging er op zijn fietsje naar toe en na veel woorden verkaste meneer uiteindelijk!
Daarna zag ik in het clubhuis enkelen van ons groepje gezellig wat drinken. ’s Avonds dineerden we gezamenlijk in restaurant “32 Eten & Drinken”.
De volgende morgen had de organisatie een stadswandeling geregeld waar we een stukje geschiedenis te horen kregen over de haven en de ontwikkeling van Goes. Zo is de haven De Werf – een uniek plekje midden in Goes - in 1953 vergroot (Het kommetje) en uitgegraven om de dijken te dichten na de watersnood. De boomgaard moest daarvoor wijken. Dit alles was op kosten van de staat. Twee vliegen in één klap!
Om 13.00 uur vertrok iedereen op weg naar Wemeldinge voor de volgende wereldreis! Ook weer 6 nm. Weer z’n prachtige zeildag. Genieten dus. Pinta kreeg het op haar heupen om even naar Yerseke te varen om oesters te halen. Ad en Arne vertrokken zelfs nog in de middag uit Wemeldinge voor een rondje Oosterschelde en misten daardoor de eerste borrel voor het eten in café De Zeevonk. Een stukje lopen naar het centrum, maar wel een aanrader, een eenvoudige sfeervolle locatie!
Zondagmorgen hadden we om 9.00 uur ‘steigerkoffie’ . Daarna ging iedereen weer terug naar de thuishavens. De Pinta besloot om in alle vroegte te vertrekken om buitenom terug te gaan naar Hellevoetsluis. De anderen keerden terug naar Noordschans, Herkingen, en Strijensas. De Krammersluis was extreem druk, maar de schippers bleken gelukkig gedisciplineerd te willen wachten op de beurt. Uiteindelijk arriveerden al onze boten weer veilig en wel. Daarmee was deze inslingertocht 2026 weer een groot succes. Nogmaals hulde aan de organisatoren Mathijs, Ad en Arne.
